FAUST
"Od Serca Do Duszy. Live In Krakow"

[AT4001]


This double CD set catches legendary German experimental rock outfit Faust's debut concert in Poland, from Krakow's Loch Ness Club, on the 15th November 2006.

Spread over both discs, we are afforded a perfect opportunity to hear a blend of the band's classic songs and material previewed from their new studio album played energetically and with a vigour reflecting precisely how happy they were to be in a completely new environment which, in turn, welcomed them with open arms.


Tracklist

cd1:

1. sex
2. the asshole (aka: a bit of a pain)
3. we are not here...
4. ...and this is not music
5. salauds, salads
6. fast head (aka: the sad skin head)
7. our soul to your ears
8. ist rund schoen?
9. le chat et le tigre

cd2:

1. impro: krakow I
2. impro: krakow II
3. rainy day sunshine girl
4. schempal buddha



Listen:




Faust:

Jean-Herve PERON ... voice, bass, guitar, trumpet...
Zappi W. DIERMAIER ... voice, percussions, drums....
Amaury CAMBUZAT ... guitar, voice, piano

recorded live at loch ness club, krakow, 15 nov. 2006



SOLD OUT!!!





REVIEWS:


This double live album documents the group's first foray into Polish territory. The sound quality is vastly superior to last year's In Autumn box set of live recordings. Each little noise right up to the mightiest clamour is captured quite clearly; it is almost possible to smell the sweat.

Faust open with a new song called "Sex," an improvisation leading on from a recording of a man speaking about sex in German (referring to the act, not the number). This piece sets a high standard for the rest of the album, the raw power of the band is like a truck hurtling out of control and heading straight for where I am sitting. "We Are Not Here…" raises the bar again in terms of sheer brute musical beauty. Although I unfortunately must experience Faust live only through these second hand experiences, on Od Serca Do Duszy it is possible to feel the danger and excitement that the group are renowned for.

It is not all flexing muscles and battering sheet metal into smithereens; the gorgeous "Our Soul to Your Ears" provides a welcome breather amidst the raucous din. Here Jean-Hervé Péron urges the crowd to shut up and (amazingly!) they do. The band then use this almost blank canvas to sketch out a delicate piece of music that proves that they are not just living off the glory days of their youth. This is only the eye in the storm as the peace quickly gives way to "Ist Rund Schoen?" I have never been big on this song in any of its previous incarnations but Poland must have brought something great out in Faust as it is a cracker here.

The second disc sees Faust in improv mode, half of this disc is given up to two wild tracks of jamming. "Impro: Krakow I" is the kind of song that would make Acid Mothers Temple extremely jealous. An encore of their signature tune ("Rainy Day Sunshine Girl") is the icing on an already sweet cake. It is as vivid an image of an instant in time as one could hope for. Indeed, as live albums go (and live Faust recordings for that matter), Od Serca Do Duszy is a decent stab at capturing a band in the moment.

(John Kealy, Brainwashed)


Niemal równo w rok po krakowskim koncercie krautrockowej legendy, ukazuje się podwójny album stanowiący zapis tamtego wydarzenia. Faust zagrał 15 listopada 2006 roku w klubie "Loch Ness" w trzyosobowym składzie - Jean-Herve Peron śpiewał, grał na basie i trąbce, Amury Cambuzat - na gitarze i pianinie, a Zappi W. Dermaier - na perkusji. Mimo tego oszczędnego składu, grupa zbudowała swymi kompozycjami niezwykły klimat, przywołując ducha nieskrępowanej niczym elektrycznej psychodelii sprzed ponad trzech dekad.

Występ otworzył głos niemieckiej pisarki Sybille Berg, tworząc prolog do utworu "Sex". Powoli tocząca się perkusja i dźwięczne akordy gitary stopiły się wkrótce rozbuchany chaos dźwięków, nad którymi górowały głosy muzyków Fausta, wykrzykujących tytułową frazę albumu - "Od serca do duszy". Jeszcze bardziej transowy charakter miał "We Are Not From Here..." oparty na szamańskich bębnach i rozjeżdżonej partii gitary. Kontrapunktem dla niego okazał się "... And This Not Music", stanowiąc zgodnie z tytułem industrialną orgię przemysłowych hałasów. Bardziej "zorganizowaną" konstrukcję miały dwa stare "przeboje" Fausta - "A Bit Of Pain" (tutaj zatytułowany "The Asshole") i "The Sad Skin Head" (tutaj "Fast Head"). Pierwszy odwoływał się w czytelny sposób od rhythm`n`bluesowych korzeni zespołu (i rocka w ogóle), a drugi, zagrany w dynamicznym tempie, zabrzmiał z punkową wręcz furią. W podobnym klimacie utrzymany był "Salauds Salades", w którym Peron na tle połamanej struktury rytmicznej tworzonej przez miarowy pochód basu i bębnów, wymieniał własną "listę dupków" - od Hitlera po... Busha. W finale pierwszej części występu Faust skręcił w stronę bardziej onirycznych brzmień, serwując słuchaczom wycieczkę w stronę rozwibrowanego jazzu ("Ist Rund Schoen?"), wymieszanego ze żrąca psychodelią ("Le Chat Et Le Tigre").

Drugi krążek z zestawu wypełnia w znacznej mierze dwuczęściowa improwizacja "Krakow I" i "Krakow II". Stanowiła ona przede wszystkim okazję dla gitarowych szaleństw Cambuzata, osadzonych na mocnym szkielecie rytmicznym o hipnotycznym pulsie. Na bis zespół zagrał inny swój hit sprzed lat - "Rainy Day Sunshine Girl", łączący nerwową gitarę w stylu The Velvet Underground z plemiennym rytmem wybijanym przez "indiańskie" bębny oraz zaśpiewany po francusku "Schempel Buddha" z funkową partią basu przeszytą post-punkowym motywem gitarowym.

Konfrontacje z legendami wypadają różnie - ta pokazała, że Faust mimo upływu lat i zmian składu jest nadal klasą sama dla siebie.

(Pawel Gzyl, Gaz-Eta)


Band reunions and anniversary tours aren’t really my cup of Earl Grey. Long lost combos with a few original members trying to rekindle past glories, playing to crowds who in the main were clueless first time round. The only exceptions to this rule are the Magic Band, where players from completely different eras of Uncle Don’s family tree sounded as if they had been playing together for aeons, and Faust where, even with major bitchery in their ranks which resulted in certain pivotal players jumping ship, are still undoubtedly Faustian in every way, shape and deed – 2007 has already seen the release of Dirter Records’ live triple CD / DVD combination ‘In Autumn’ (www.dirter.co.uk) and now from the aforementioned Lumberton, in collusion with Poland’s AudioTong imprint (www.audiotong.net), emerges ‘Od Serca Do Duszy’ a double live CD that covers Faust’s first ever concert in Poland at Krakow’s Loch Ness Club in the latter stages of 2006. As a trio of Jean Herge Peron (bass, vocals and horns), Zappi (drums and metalwork) and relative newcomer Amaury Cambuzat, ex Ulan Bator, on guitars, keyboards and vocals, the band’s repertoire here is a three-way split between tasters for the forthcoming studio album, lengthy improvisations and revamped back catalogue material, which we’ll look at first. ‘It’s a Bit of a Pain’ (retitled ‘The Asshole’) originally from Faust IV is given a tougher, more metallic coating and rocks out in an unstoppable manner, in no small way due to Zappi’s extraordinary drum pound, where man truly is machine, the benefit of this version being that you don’t have to endure that “engaged telephone” blast that destroyed the momentum of the original. ‘Fast Head’ (alias ‘The Sad Skinhead’), again from Faust IV, was always regarded as a slight, novelty doodle, but here this song about violence and ignorance is immediately lead away from its past by dint of jean Herve’s declamatory howl. As for the tasters, the ‘Salauds, Salades’ with its stiff jointed funk motion immediately appeals. ‘Our Soul to Your Ears’ (is there perhaps a hidden pun here?) mixes pastoral guitar elegance and distant choir figures with drills and grinders which obviously shouldn’t work, but does. ‘We are not here.. and this is not Music’ employs more industrial tools and metal sheets, and gets even more wayward when calls of “Nothing! Your Tea’s Ready!” and “This is Serious” greet the ear. The second CD (improvs and encores) is where the trio really stretch out and flex Faustian muscle simultaneously, and as a consequence of that is getting more action at the moment, but I daresay it’ll even out. ‘Impro-Krakow I & II’ sees the rhythm section’s blunted and dark diddley beat supporting an epic fuzz/wah guitar volley that eventually disintegrates into a crackling bed of distortion. For the encores, ‘Rainy Day Sunshine Girl’ comes on like a VU experiment circa ’66 mixed with the nagging quality of the Softs’ ‘We Did It Again’ and could even be seen as a father figure to ‘Orphans' by Teenage Jesus - if they’d’ve stretched the intro. ‘Schempal Buddha’ closes in much the same vein, taking repetition to new, unheard of levels. Another example (and finely recorded, too) of Faust’s undeniable timelessness. An essential purchase.

(Steve Pescott, Terrascope)


Faust to jeden z najbardziej kultowych zespołów niemieckich, który od początku lat siedemdziesiątych współtworzy nurt nazwany krautrockiem. 15 listopada 2006 roku bez większego rozgłosu pojawił się w krakowskim klubie Loch Ness. Półtoragodzinny występ został zarejestrowany i teraz pojawia się na płycie Od serca do duszy. Wszyscy, którzy wybrali się na ten koncert, mieli okazję przeżyć prawdziwą muzyczną podróż w lata siedemdziesiąte. Psychodeliczny klimat, który ponad trzydzieści lat temu unosił się w klubach Berlina, Düsseldorfu czy Hamburga... Improwizowana muzyka, w oparciu o eksperymenty brzmieniowe i harmoniczne, dziś może nawet jeszcze bardziej przykuwa uwagę. Jak za sprawą The Asshole (aka: A Bit Of A Pain). Bywa nieco schizofrenicznie, czego dobrym przykładem jest tu Sex. Albo zbiór dziwnych, niepokojących dźwięków – niekoniecznie pochodzących z instrumentów – w postaci ...And This Is Not Music (jak ktoś lubi Kraftwerk spod znaku Radioaktivität – ten fragment to coś dla niego). Muzyka Fausta chwilami swoją programową brzydotą i zadziornością przewyższa nawet klasyczny punk (Fast Head (aka: The Sad Skin Head)). Choć muszę przyznać, że mnie najbardziej wciągnęły te nieco bardziej melancholijne, oniryczne klimaty. Jak przede wszystkim Our Soul To Your Ears, w którym jest coś z ducha Careful With That Axe, Eugene Pink Floyd (nic dziwnego, że po nagraniu pierwszej płyty zespół Scorpions też był wrzucany do tego krautrockowego worka). Podczas krakowskiego występu trójka muzyków Fausta odnosiła się bezpośrednio do swojej twórczości sprzed lat. Sięgając na przykład po takie utwory jak Rainy Day Sunshine Girl (z płyty So Far z 1972 roku) czy A Bit Of Pain (z Faust IV z 1974 roku, tutaj przemianowany na The Asshole). Z drugiej strony dostajemy także improwizacje, wyrosłe z atmosfery chwili (jak Impro: Krakow I i Impro: Krakow II). Niesamowite jest to, że muzyka Fausta ciągle wydaje się niesamowicie awangardowa i prowokacyjna. Wypada mi tylko żałować, że ten jedyny koncert Fausta w naszym kraju znam tylko z płyty.

(Michał Kirmuć, Teraz Rock)