DM&P - "Insular Dwarfism"
ATCD15.2011Insular Dwarfism: The process whereby animals living on small islands or in other environments with constrained gene pools reduce in size over time through a process of natural selection.
When we first started playing together five years ago, there was a very modest local improvised music scene in Kraków and extremely few clubs or venues were prepared to support or encourage this kind of music.
Faced with a situation in which opportunities to exchange ideas with like-minded musicians were severely limited, we were forced to withdraw into ourselves, hone down our extravagant ideas and rein in our reckless impulses in a somewhat vain attempt to pin down and maintain a vestige of necessary control over what made our music valuable or different without sacrificing the sense of adventure and spontaneity that lay at its core.
The degree to which we have managed to achieve this alternately frustrating and rewarding task is arguable, but the moments when everything goes right more than make up for those when we miss the boat and everything crumbles into oblivion.
- DM&P
Read also:
Paweł Dziadur: A few sentences about the electronics
CD Contents:
1. sea serpent fiesta
2. trepanning for dummies
3. glass of water
4. the worm and a dip pen
5. medicine man
6. power of fool bitch system
7. reason in question
8. uv mother dp
9. wok wet to sing
Paweł Dziadur: electronics: wave_attack improvisation software, laptop, synthesiser, controllers, feedback loop, miking
Sławomir Maler: tenor saxophone, alto saxophone
Philip Palmer: alto saxophone, found objects
Recorded in the ex-Miraculum S.A. Factory space, recently home to Fabryka Club in Krakow, Poland.
Mixed and mastered by Rafał Drewniany (DSS Studio) in Krakow, 2010.
All Rights Reserved. (C) 2011 DM&P
Order a CD:
9 euro (incl. shipping worldwide)
Buy from Serpent.pl:
REVIEWS:
Behind DMP we find Pawel Dziadur (electronics, being wave_attack improvisation software, laptop, synthesizer, controllers, feedback loop and miking), Slawomir Maler (tenor saxophone, alto saxophone) and Philip Palmer (alto saxophone, found objects). With such a line one easily thinks of Borbetomagus, except with electronics instead of a guitar. Nine improvised pieces that span thirty five minutes and its not (always) comparable to Borbetomagus. DMP like their noise bursts, but throughout they deal with a more dynamic sound. The two saxophones are at most of the times to be recognized as such and play in a rather free-jazz mode. The computer and electronics are set out to transform the saxophones and most of the times it is rendered beyond recognition. When things are free-jazz I was less impressed than when things were more in the veins of either noise and/or minimalism; when saxophones were layered into small chamber orchestras and hints towards minimal music, with those occasional noise outbursts. Its here where it worked best for me. Altogether a fine cross-over between the more regular outings of improvisation and radical off-shoots there of.
(Frans de Waard, Vital Weekly)
DM&P to krakowskie trio na dwa saksofony i elektronikę. Ich nazwa już kilka razy rzuciła mi się w oczy na plakatach, a w rozmowach przy piwie obiła o uszy, jednak na płycie to ich debiut. ‘Insular Dwarfism’ ukazał się w niezwykle pomocnej dla takich artystów oficynie Audiotong. Takich to znaczy eksperymentujących i improwizujących, odważnych i innowacyjnych. Te epitety doskonale pasują do muzyki Pawła Dziadura, Sławomira Malera i Philipa Palmera.
‘Wyspiarska Karłowatość’ to proces, w którym zwierzęta zamieszkujące małą wyspę, a więc środowisko z ograniczoną pulą genów, wraz z upływem czasu zmniejszają swój rozmiar w wyniku doboru naturalnego. Ten tytuł jest metaforą procesu twórczego, w którym formował się styl grupy i materiał na tę płytę. Kiedy trio powstało 5 lat temu, krakowska scena muzyki eksperymentalnej była skromna, zatem i okazji do wymiany idei z innymi otwartymi muzykami nie było zbyt wiele. DM&P zostało niejako zmuszone do pracy w limitowanym składzie i zagłębienia się w siebie samych. Zaowocowało to znakomitym zgraniem zespołu i znajomością swoich możliwości.
‘Insular Dwarfism’ to płyta z free-jazzowym zacięciem. Improwizacje saksofonów nadają główny ton płycie, a Paweł Dziadur parafrazuje je swoim oprogramowaniem o nazwie wave_attack. Zamiast dostosowywać się do istniejących aplikacji, postanowił taką na miarę własnych potrzeb napisać. Program jest wciąż rozwijany i pozwala na przetwarzanie dźwięku w tym samym czasie, w którym jest dostarczany przez źródło, np. instrument. W czasie rzeczywistym umożliwia świadomą modyfikację dźwięku, który nie był wcześniej przygotowywany i nagrywany. Celem jest osiągnięcie jak największej możliwości przekształceń przy jak najmniejszym opóźnieniu reakcji i łatwym w obsłudze interfejsie, sterowanym gestami jednoznacznie odczytywanymi przez program. W tym miejscu program staje się instrumentem, w którym odpowiednie interakcje wywołują pożądany efekt na podstawie dostarczanego na żywo dźwięku. Swoboda jaką dostaje użytkownik, pozwala skupić się na improwizacji, nie zaś na obsłudze aplikacji. Przypomina to oprogramowanie do tworzenia wizualizacji na żywo jako oprawy koncertów.
Bez tej wiedzy nie sposób docenić walorów muzyki DM&P Trio i roli jaką w niej odgrywa elektronika, która momentami przejmuje stery wciąż pozostając w tle saksofonów. Wbrew pozorom ‘Insular Dwarfism’ to bardzo zróżnicowany debiut. Nie tylko improwizacja, ale też hałas i cisza są istotnymi elementami tej układanki. Wybuchy zgiełku i brutalny atak dźwięku w Trepanning For Dummies brzmi rzeczywiście jak trepanacja czaszki… słuchacza. Z kolei Medicine Man jest stonowany i minimalny, a pierwsze sekundy łudząco przypominają początek głównego motywu z filmu ‘Mission Impossible’. W UV Mother DP brzmienie i gra pogłosów sprawia wrażenie słuchania go jakby w jaskini. Najlepsze są The Worm And A Dip Pen – pełen dowcipu i harmonii oraz Glass Of Water – nieformalny singiel, w którym oba saksofony przestają się ze sobą kłócić i prowadzą koncyliacyjny dialog. Całość stanowi dynamiczną i pobudzającą mieszankę, która wciąga i uzależnia. Z każdym kolejnym odsłuchaniem odkrywa nowe detale, a gra w rozszyfrowywanie źródła dźwięku i odgadywanie czy to saksofon czy może jego przetworzone programem brzmienie, zdaje się nie mieć końca. Ostrożnie dawkować!
(Krzysztof Pietraszewski, Muzykoteka)
Paweł Dziadur explique dans un texte de quoi retourne ce « wave-attack improvisation software » qu’il a développé et dont il se servait récemment – ainsi que de synthétiseur, laptop, etc. – en friche industrielle en compagnie de deux saxophonistes : Slawomir Maler et Philip Palmer.
Le trio a pour nom DM&P et défend sur Insular Dwarfism une musique improvisée faite d’antagonismes porteurs. Les courts échanges contenus-là font état d’une coalition (celle, bien sûr, de deux ténors et d’un alto, aguerris sûrement par l’écoute de classiques du free jazz) en proie aux assauts électroniques divers et même originaux de Dziadur. La réverbération naturelle de l’ancienne usine dans laquelle ils prennent positions aidant, les trois musiciens parviennent à faire de leur joute forcée un recueil de pièces électroacoustiques affolées, et souvent saisissantes.
(Guillaume Belhomme, le son du grisli)
DM&P is an improvising trio from Poland. Their Insular Dwarfism (AUDIO TONG ATCD15) is a pretty harrowing mix of saxophones and live electronics, largely atonal music often delivered with an attack and urgency that borders on mental disturbance. While some musicians who blend the sax with analogue synth would like to arrive at a pleasing blend of sounds, this record aims to retain as much sonic antipathy as crude oil and seawater. Slawomir Maler and Philip Palmer operate the sticky valves of the brass section, while Pawel Dziadur mans the engine room equipped with synthesizer, mixing desk, and “wave attack improvisation software”, which sounds like an appliance every home needs. The saxmen may get a little hooty and honky at times, but their voluble tongues need to do all they can to mount a wave of defence against these analogue signals from Planet Mars. A powerful weirdie, this.
(Ed Pinsent, The Sound Projector)
DMP Trio and their debut Insular Dwarfism are probably one of the most daring albums I've listened to this year. Originating out of the experimental scene in Krakow, Poland, DMP have strived to achieved a balance between distinct patterns and expressionistic thought.
There are moments where DMP remind me of John Zorn's Painkiller group. It's a very difficult listen but extremely rewarding. I do think we all need challenging music like DMP to ask ourselves what more can be done with sound. And where can it go?
DMP utilize the unique combination of two saxophonists, electronics and what Pawel Dziadur has termed "wave_attack" software, by which he can manipulate "real time" instrumentation without predetermined construction. In short, an even more advanced thought on improvising. The results are fascinating.
"Sea Serpent Fiesta" opens slowly with a modular soundscape that builds into a double barrel cacophony of saxophones and electronics before gently returning to its quiet origins. "Trepanning For Dummies" continues on the same theme but adds an additional level of crackling white noise that could suggest an influence of artists such as John Cage, John Zorn and Faust. The dueling match between Palmer and Maler is quite beautiful and worth your making the journey through this piece with multiple listens.
DMP really works well as a unit. Dziadur's electronics alongside the full-throttle charge of Palmer and Maler at first brush may sound devastating to the ear. But just as early Archie Shepp or recent David S. Ware, you will find the melody and art laying not too far from the edges. "The Worm And A Dip Pen" is another example of this unified display of electronics and horns. Moving swiftly between high pitch and soaring counterpoint, the trio displays a forward thinking range and calmness within a swirling series of thoughts and patterns.
"UV Mother DP" and "Reason In Question" both see the horn section taking the lead with Dziadur adding subtle and accumulating effects around the sides. There is a point at which on "UV Mother DP" rises and never comes back. You just have to follow the journey upwards.
DMP Trio have created a debut that lifts sound investigation to a new level. The main reason why I've fallen in love with Insular Dwarfism is because of the sheer uniqueness of the instrumentation and the recording process. This is challenging music for challenging thinkers. Enjoy...
(Stephen Moore, JazzWrap)